Πάει...έφυγε...τελείωσε...!!!

απολογισμός...;


απέφυγα τόσο πολύ να τον κάνω αν και τριγύριζε στο μυαλό μου όλες αυτές τις μέρες...


τι έχασα...; τι κέρδισα...; τι αποκόμισα...; ευτυχισμένες στιγμές...; δυσάρεστες στιγμές...;


κουνώ το κεφάλι πέρα δωθε μπας και φύγουν οι σκέψεις αλλά δεν γίνεται...


σα να είναι κάποιο άγραφο έθιμο να γίνεται τούτος ο απολογισμός...


τρυπώνει στο μυαλό σου...κάνει την κάρδια να χτύπα δυνατά σε κάθε όμορφη ανάμνηση και να χάνει παλμούς σε ότι άσχημο συνέβη...






γνώρισα κι αγάπησα πολλές ψυχούλες φέτος...


μοιραστήκαμε αγκαλιές...χάδια...μικρά η' μεγάλα μυστικά...


μοιραστήκαμε δάκρυα..μέσα από την αγκαλιά ο πόνος πέρασε από το ένα σώμα στο άλλο...


μοιράστηκε η χαρά...μοιράστηκε και η λύπη...


έχασα φίλους που τους θεωρούσα αληθινούς...γιατί απλά δεν γινόταν να ήταν κοντά μου...δεν υπήρχε χρόνος για άλλο πόνο...


στερήθηκα στιγμές …


στερήθηκα χαμογέλα...στερήθηκα την αγάπη που θα μπορούσα να είχα δώσει...στερήθηκα το χέρι που θα είχα απλώσει...


στερήθηκα ανθρώπους που ήθελα τόσο να έχω δίπλα μου...






κέρδισα ανθρώπους με κεφαλαίο Α που στάθηκαν δίπλα μου ο καθένας με τον τρόπο του...ψυχούλες που έδειξαν την αγάπη τους και μοιράστηκαν μαζί μου από μια ιστορία, λίγο από το μέσα τους...αυτό που ζητώ πάντα.


η χρονιά που πέρασε δεν ήταν καλή για μένα...


με πόνεσε...με ξέσκισε...με τσάκισε...με έριξε στα πατώματα πολλές φορές...με έκανε να μην θέλω να σηκωθώ από το κρεβάτι μου...να μην πιστεύω σε όσα πίστευα...εντούτοις να επιμένω για κάτι καλύτερο που όμως δεν ερχόταν ότι κι αν έκανα...


έμαθα πως δεν είμαι υπερδύναμη όπως νόμιζα...πως έχω αντοχές τελικά που κάποτε εξαντλήθηκαν...πως(κοίτα να δεις) δεν περνούν όλα από το δικό μας χέρι...πως(τι παράξενο) εκεί που νομίζεις πως χάνεις όλες σου τις δυνάμεις ξαφνικά ανακαλύπτεις πως έχεις κι άλλες...


αναπόλησα πολλές φορές το παρελθόν...που όσες πίκρες κι αν είχε…


κατάλαβα πως ότι θεωρούμε δεδομένο τελικά δεν είναι... ανατρέπεται σε μια στιγμή...






κατάλαβα περισσότερο τους ανθρώπους κι αυτό το μικρό αχ που τους ξεφεύγει πάνω σε ένα κρασί...σε ένα τραγούδι η' στην θεά ενός τοπίου...ακόμα και σε μια μικρή στιγμούλα χαλάρωσης...


ζήλεψα την ξεγνοιασιά που με αποχαιρέτησε πριν το καταλάβω κι ευχήθηκα χίλιες φορές να την είχα για μια μονάχα στιγμή...μονάχα μια στιγμή...τώρα θα την εκτιμούσα γιατί πριν δεν ήξερα πως είναι να την χάνεις...


αγάπησα...πολύ αγάπησα...


όσο παράδοξο κι αν είναι μέσα σε όλο αυτόν τον πόνο έμαθα να αγαπώ πιότερο...ακόμα κι εκείνους που δεν ήταν εκεί...που δεν είχαν χρόνο κι ούτε διάθεση...εκείνους που λάκισαν ρε αδελφέ...τους αγαπώ γιατί τόσο άντεχαν... τόσο είχαν μάθει...το ξεκαθάρισμα έγινε όμως… σχεδόν έχει τελειώσει… παρόλο που υπήρχε μέσα στο μυαλό μου, δεν το έκανα εγώ ή μόνο εγώ… λες κι έρχεται κάποια στιγμή που μια μαγική δύναμη ξεκαθαρίζει τους ανθρώπους και τα πράγματα γύρω μας… μονάχα που τώρα κάποιοι θα μείνετε μακριά μου...απλά και μόνο γιατί δεν μπορώ να δώσω άλλα που θα πάνε χαμένα ενώ θα μπορούσαν να είχαν πιάσει τόπο σε χέρια απλωμένα σε μένα...






Οι τίτλοι του τέλους έπεσαν... Μια άσχημη χρονιά για μένα μόλις φεύγει.. για την ακρίβεια είχε ελάχιστες αποθεωτικές, μεγάλες στιγμές που ξέρω πως δύσκολα θα ξαναζήσω… και πολλές μικρές στιγμές άσχημης καθημερινότητας… πάρα πολλές όμως…






10


9


8


7


6


5


4


3


2


1






ΜΠΑΜ!!!






έξω γίνεται χαμός...τα πυροτεχνήματα είναι παρά πολλά...


τόσα πολλά που θες δεν θες σε κάνουν να βγεις έξω...


η ατμόσφαιρα έχει γεμίσει καπνούς και φώτα...






2 τακούνια χοροπηδάνε σε ένα μπαλκόνι






"δώστεεεεεε να ξεκουμπιστεί η γαμημένη!!!"






γιατί τέτοια ήταν...επιεικώς και με την πιο σεμνή λέξη που μπορώ να ξεστομίσω κι ας μην σας έχω συνηθίσει σε τέτοια...


ΓΑΜΗΜΕΝΗ...και όχι με την καλή έννοια...






οι τίτλοι τέλους έπεσαν...






ύστερα τα τακούνια μπήκαν μέσα...


μαζί τους κι εγώ...






Κάποτε, όχι πολλά χρόνια πριν, άκουγα ανθρώπους που εύχονταν υγεία, υγεία, υγεία...


θυμάμαι μια συνάδελφο που με είχε πιάσει να κλαίω...με ρώτησε τότε


"μόνο ένα θέλω να μάθω...είναι θέμα υγείας...;"όχι της είχα απαντήσει εγώ..."τότε όλα τα άλλα περνάνε ..."


ναι! όλα τα υπόλοιπα γίνονται...


οι χωρισμοί αντέχονται...εκείνος/η που δεν μας αγαπά αντέχεται...το να μην έχουμε οικονομική άνεση αντέχεται...οι φίλοι που μας πλήγωσαν και μας πρόδωσαν αντέχονται...πονάνε άλλα αντέχονται...


εγώ ο ίδιος που τα λέω αυτά...εγώ ο ίδιος κλαίω και χτυπιέμαι για όλα τα παραπάνω πολλές φορές...ποτέ μα ποτέ δεν θα πάψω να το κάνω προφανώς γιατί έτσι είμαι...






σας εύχομαι ολόψυχα να είναι μια καλή χρονιά το 2010


να φέρει στον καθένα εκείνο που ποθεί!


να κάνει τα όνειρα σας πραγματικότητα!


να σας γεμίσει χαμόγελα!


να ξεχειλίσετε ευτυχία!


να βαδίζετε σταθερά!


να ακλουθείτε μονοπάτια μαγεμένα!


να έχετε δίπλα σας ανθρώπους που αγαπάτε και σας αγαπούν αληθινά!


να εκτιμάτε και να αναγνωρίζετε την κάθε στιγμή που σας δίνεται!






Η χρονιά των ψαριών ξεκίνησε… ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!