Υπάρχει ένα μέρος του εαυτού μας που θα θελε να ξαναγεννηθεί, να γίνει κάτι παραπάνω απ αυτό που είναι και να αγαπηθεί χωρίς όρια. Αυτό συμβαίνει όταν έχουμε ξεχάσει ένα μικρό κομμάτι που υπάρχει μέσα μας απ την πρώτη μας ανάσα κ είναι αυτό της ευγνωμοσύνης, για όλα όσα μας χαρίστηκαν απλόχερα, όσο μικρά κ αν φαντάζουν στα μάτια μας.."
Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010
ΕΡΩΤήματα
Αγαπάμε τελικά τα πρόσωπα ή μόνο τον έρωτα αγαπάμε???
Αγαπάμε αυτό που μας δίνουν ή αυτό που περιμένουμε να μας δώσουν???
Τη μορφή τους αγαπάμε ή τη μεταμόρφωσή τους???
Κι αυτό που περιμένουμε πόσο αντέχει να ελπίζει???
Αντέχει!!!
Κι εγώ δεν ξέρω αν είναι ευλογία ή κατάρα η αντοχή τούτη.
Κι εγώ δεν ξέρω τελικά τι αξίζει πιο πολύ, η ειρήνη ή η αγωνία της ψυχής μας???
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
