Απεργία σημαίνει αποχή από την εργασία και ΜΟΝΟ.
Ώστε να στερήσεις την κοινωνία από τα προϊόντα, ή τις υπηρεσίες σου, με σκοπό να εκτιμηθεί η αναγκαιότητά τους, και να μπορέσεις να ικανοποιήσεις τα αιτήματά σου που σχετίζονται με την εργασία σου.
Απεργία ΔΕΝ είναι να κλείνεις τους δρόμους και να σπάς.
Απεργία ΔΕΝ είναι να αβαντάρεις κάποιους που τρέχουν να σταθούν μπροστά στα μικρόφωνα και καλά για να σε εκπροσωπήσουν.
Απεργία σημαίνει να σταματάς την εργασία σου. Να στερηθείς και ο ίδιος, επιδιώκοντας να κάνεις τους άλλους να συνειδητοποιήσουν πόσο σημαντική είναι η προσφορά σου, ώστε να ικανοποιήσεις τα αιτήματα που δεν ικανοποιούνταν.
Τότε έχεις και τη συμπαράσταση των συμπολιτών σου.
Απεργία είναι το έσχατο συλλογικό μέσο πίεσης για καλύτερες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης.
Συλλογικό, όχι κομματικό όυτε ατομικά ο καθένας να κάνει ότι του έρθει...
Μέσο πίεσης είναι, όχι δελτίο τύπου... Ως μέσο πίεσης λοιπόν θα πρέπει να έχει συγκεκριμένη διάρκεια, αιτήματα και σχεδιασμό. Δεν μπορεί να είναι προανακοινωμένο πυροτέχνημα που απλά εξυπηρετεί κάποιους... Δεν μπορεί να γίνεται, απλά για να γίνει, χωρίς ουσία.
Μήπως για να γίνουμε κάποτε πραγματικοί πολίτες, πραγματικοί αγωνιστές, πραγματικοί επαναστάτες, πρέπει πρώτα να ξεπεράσουμε το σύμπλεγμά μας να θεωρούμε αγωνιστή οποιονδήποτε εναντιώνεται στο κράτος με οποιαδήποτε αιτιολογία;
Κάποιος που παλεύει για μια καλύτερη κοινωνία, πρέπει πρώτα απ’ όλους να είναι καλύτερος ο ίδιος με ότι αυτό σημαίνει...
Ας γίνουμε καλύτεροι λοιπόν...
ένα πως δε σ' αγαπάω
Αναρτήσεις
