Θα γυρίσει αλλού τις χαρακιές
της παλάμης, η Μοίρα, σαν κλειδούχος
μια στιγμή θα συγκατατεθεί ο Καιρός
Πως αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι
θα παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας
και θα χτυπήσει τον κόσμο η αθωότητα
με το δριμύ του μαύρου του θανάτου.
Πενθώ τον ήλιο και πενθώ τα χρόνια που έρχονται
χωρίς εμάς και τραγουδώ τ' άλλα που πέρασαν
Εάν είναι αλήθεια,
Μιλημένα τα σώματα και οι βάρκες που έκρουσαν γλυκά,
οι κιθάρες που αναβόσβησαν κάτω από τα νερά.
Τα «πίστεψέ με» και τα «μη»
Μια στον αέρα, μια στη μουσική
τα δυο μικρά ζώα, τα χέρια μας
που γύρευαν ν' ανέβουνε κρυφά το ένα στο άλλο.
Η γλάστρα με το δροσαχί στις ανοιχτές αυλόπορτες
και τα κομμάτια οι θάλασσες που ερχόντουσαν μαζί
πάνω απ' τις ξερολιθιές, πίσω απ' τους φράχτες.
Την ανεμώνα που κάθισε στο χέρι σου
κι έτρεμε τρεις φορές το μωβ τρεις μέρες πάνω από
τους καταρράχτες
Εάν αυτά είναι αλήθεια τραγουδώ.
Το ξύλινο δοκάρι και το τετράγωνο φαντό
στον τοίχο, τη Γοργόνα με τα ξέπλεκα μαλλιά
τη γάτα που μας κοίταξε μέσα στα σκοτεινά.
Παιδί με το λιβάνι και με τον κόκκινο σταυρό
την ώρα που βραδιάζει στων βράχων το απλησίαστο
πενθώ το ρούχο που άγγιξα και μου ήρθε ο κόσμος.
III
Έτσι μιλώ για σένα και για μένα
Επειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
να μπαίνω σαν Πανσέληνος
από παντού, για το μικρό το πόδι σου μες στ' αχανή σεντόνια.
Να μαδάω γιασεμιά - κι έχω τη δύναμη
αποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
Μέσ' από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοές
υπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε.
Ακουστά σ' έχουν τα κύματα,
πως χαϊδεύεις, πως φιλάς
πως λες ψιθυριστά το «τι» και το «ε».
Τριγύρω στο λαιμό στον όρμο.
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά.
Πάντα εσύ τ' αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο.
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά.
Το βρεμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά.
Ψηλά στο σπίτι με τις κληματίδες
τα δετά τριαντάφυλλα, το νερό που κρυώνει
Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα και πάντα εγώ η σκιά που μεγαλώνει.
Το γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ
Επειδή σ' αγαπώ και σ' αγαπώ
πάντα εσύ το νόμισμα κι εγώ η λατρεία που το εξαργυρώνει
Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο,
τόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά.
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική,
καμάρα τ' ουρανού με τ' άστρα
Τόσο η ελάχιστή σου αναπνοή
Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου.
Να μυρίζω από σένα και ν' αγριεύουν οι άνθρωποι,
επειδή το αδοκίμαστο και το απ' αλλού φερμένο
δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ' ακούς?
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
να μιλώ για σένα και για μένα.
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ' ακούς?
Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ' ακούς?
Το χαμένο μου αίμα και το μυτερό, μ' ακούς,
μαχαίρι!
Σαν κριάρι που τρέχει μες στους ουρανούς
Και των άστρων τους κλώνους τσακίζει, μ' ακούς?
Είμ' εγώ, μ' ακούς?
Σ' αγαπώ, μ'ακούς?
Σε κρατώ και σε πάω και σου φορώ
το λευκό νυφικό της Οφηλίας, μ' ακούς?
Που μ' αφήνεις, που πας και ποιος, μ' ακούς,
σου κρατεί το χέρι πάνω απ' τους κατακλυσμούς?
Οι πελώριες λιάνες και των ηφαιστείων οι λάβες,
θα 'ρθει μέρα, μ' ακούς
να μας θάψουν, κι οι χιλιάδες ύστερα χρόνοι.
Λαμπερά θα μας κάνουν πετρώματα, μ' ακούς?
Να γυαλίσει επάνω τους η απονιά, μ' ακούς,
των ανθρώπων
Και χιλιάδες κομμάτια να μας ρίξει.
Στα νερά ένα ένα, μ' ακούς,
τα πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ' ακούς
κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ' ακούς?
Όπου κάποτε οι φιγούρες
των Αγίων
βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ' ακούς?
Οι καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ' ακούς?
Ένα πέρασμα βαθύ να περάσω
Περιμένουν οι άγγελοι με κεριά και νεκρώσιμους ψαλμούς
Πουθενά δεν πάω, μ' ακούς
Ή κανείς ή κι οι δύο μαζί, μ' ακούς?
Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και, μ' ακούς,
της αγάπης
μια για πάντα το κόψαμε
και δε γίνεται ν' ανθίσει αλλιώς, μ' ακούς?
Σ' άλλη γη, σ' άλλο αστέρι, μ' ακούς
δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας
που αγγίξαμε, ο ίδιος, μ' ακούς?
Και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ' άλλους καιρούς
από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ' ακούς,
να τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ' ακούς?
Μες στη μέση της θάλασσας
από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ' ακούς
ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ' ακούς?
Με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου, άκου
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει –ακούς?;
Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει –ακούς?
Είμ' εγώ που φωνάζω κι είμ' εγώ που κλαίω, μ' ακούς?
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μ' ακούς?
Για σένα έχω μιλήσει σε καιρούς παλιούς
με σοφές παραμάνες και μ' αντάρτες απόμαχους
Από τι να 'ναι που έχεις τη θλίψη του αγριμιού
την ανταύγεια στο πρόσωπο του νερού του τρεμάμενου.
Και γιατί, λέει, να μέλλει κοντά σου να 'ρθω
που δε θέλω αγάπη αλλά θέλω τον άνεμο,
αλλά θέλω της ξέσκεπης όρθιας θάλασσας τον καλπασμό
Και για σένα κανείς δεν είχε ακούσει
Για σένα ούτε το δίκταμο ούτε το μανιτάρι
Στα μέρη τ' αψηλά της Κρήτης τίποτα
Για σένα μόνο δέχτηκε ο Θεός να μου οδηγεί το χέρι
Πιο δω, πιο κει, προσεχτικά σ' όλο το γύρο
του γιαλού του προσώπου, τους κόλπους, τα μαλλιά.
Στο λόφο κυματίζοντας αριστερά
το σώμα σου στη στάση του πεύκου του μοναχικού.
Μάτια της περηφάνιας και του διάφανου
βυθού, μέσα στο σπίτι με το σκρίνιο το παλιό,
τις κίτρινες νταντέλες και το κυπαρισσόξυλο,
μόνος να περιμένω που θα πρωτοφανείς
ψηλά στο δώμα ή πίσω στις πλάκες της αυλής
με τ' άλογο του Αγίου και το αυγό της Ανάστασης
σαν από μια τοιχογραφία καταστραμμένη.
Μεγάλη όσο σε θέλησε η μικρή ζωή
να χωράς στο κεράκι τη στεντόρεια λάμψη την ηφαιστειακή.
Που κανείς να μην έχει δει και ακούσει,
τίποτα μες στις ερημιές τα ερειπωμένα σπίτια
ούτε ο θαμμένος πρόγονος άκρη άκρη στον αυλόγυρο,
για σένα ούτε η γερόντισσα μ' όλα της τα βοτάνια.
Για σένα μόνο εγώ, μπορεί και η μουσική
που διώχνω μέσα μου αλλ' αυτή γυρίζει δυνατότερη
Για σένα το ασχημάτιστο στήθος των δώδεκα χρονώ
το στραμμένο στο μέλλον με τον κρατήρα κόκκινο.
Για σένα σαν καρφίτσα η μυρωδιά η πικρή
που βρίσκει μες στο σώμα και που τρυπάει τη θύμηση
και να το χώμα, να τα περιστέρια, να η αρχαία μας γη.
Έχω δει πολλά και η γη μέσ' απ' το νου μου φαίνεται ωραιότερη.
Ωραιότερη μες στους χρυσούς ατμούς
η πέτρα η κοφτερή, ωραιότερα
τα μπλάβα των ισθμών και οι στέγες μες στα κύματα.
Ωραιότερες οι αχτίδες όπου δίχως να πατείς περνάς
αήττητη όπως η Θεά της Σαμοθράκης πάνω από τα βουνά της θάλασσας.
Έτσι σ' έχω κοιτάξει που μου αρκεί
να 'χει ο χρόνος όλος αθωωθεί.
Μες στο αυλάκι που το πέρασμά σου αφήνει
σαν δελφίνι πρωτόπειρο ν' ακολουθεί
και να παίζει με τ' άσπρο και το κυανό η ψυχή μου!
Νίκη, νίκη όπου έχω νικηθεί
Πριν από την αγάπη και μαζί
για τη ρολογιά και για το γκιούλ μπρισίμι
Πήγαινε, πήγαινε και ας έχω εγώ χαθεί
Μόνος, και ας είναι ο ήλιος που κρατείς ένα παιδί νεογέννητο
Μόνος, και ας είμ' εγώ η πατρίδα που πενθεί
Ας είναι ο λόγος που έστειλα να σου κρατεί δαφνόφυλλο
Μόνος, ο αέρας δυνατός και μόνος τ' ολοστρόγγυλο
βότσαλο στο βλεφάρισμα του σκοτεινού βυθού
Ο ψαράς που ανέβασε κι έριξε πάλι πίσω στους καιρούς
τον Παράδεισο!
Στον Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στη θάλασσα
με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή
Έχω ρίξει μες στ' άπατα μιαν ηχώ
να κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ,
να σε βλέπω μισή να περνάς στο νερό
και μισή να σε κλαίω μες στον Παράδεισο.
Μονόγραμμα – Οδυσσέας Ελύτης--
Δευτέρα 31 Αυγούστου 2009
Κυριακή 30 Αυγούστου 2009
Οι 12 μυθοι της φυσικης καταστασης
Μύθοι της φυσικής κατάστασης
Σίγουρα έχεις γνωρίσει κάποιον να κάνει το σοφό για τη φυσική κατάσταση. Πρέπει να ξέρεις ότι πολλά από αυτά που σου λένε είναι απλά «μύθοι» και δεν πρέπει να επηρεάζουν την προσπάθειά σου. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να εξηγήσουμε αυτούς τους μύθους και να αποκαλύψουμε την αλήθεια, που ενδεχομένως κρύβουν…
Οι μύθοι που μπορεί να ακούσετε συχνότερα είναι οι εξής:
Μύθος Nο 1
Το τρέξιμο είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποκτήσεις φυσική κατάσταση.
Ξέχασέ το. Δεν υπάρχει ιδανικός τρόπος για να αποκτήσεις φυσική κατάσταση. Πρέπει να κάνεις αυτό που σου αρέσει, γιατί διαφορετικά θα βρεις ένα λόγο να παραιτηθείς. Η απόκτηση φυσικής κατάστασης (σωματικής και πνευματικής) είναι μια διαδικασία που χρειάζεται χρόνο και υπομονή, ανταμείβεσαι όμως καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της πορείας. Η αναζήτηση γρήγορης επιτυχίας – χάσιμο 5 κιλών σε 10 μέρες! – έχει ανεπιθύμητα αποτελέσματα.
Μύθος Nο 2
Αν δεν γυμνάζεσαι μία ώρα την ημέρα, πέντε φορές την εβδομάδα, δεν θα πετύχεις τίποτα.
Μην πιστεύεις αυτήν την άποψη. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν σημαντικά οφέλη από την λίγη καθημερινή άσκηση. Μελέτες έδειξαν ότι περπάτημα μισής ώρας, τρεις ή περισσότερες φορές την εβδομάδα, μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού, χαμηλώνει την αρτηριακή πίεση, προκαλεί ψυχική χαλάρωση και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.
Μύθος Nο 3
Η προθέρμανση πριν από την άσκηση δεν είναι απαραίτητη αν είσαι προσεκτικός.
Λάθος! Οι ήπιες διατάσεις των μυών πριν και μετά την άσκηση είναι η καλύτερη άμυνα απέναντι σε πολλούς επώδυνους τραυματισμούς, συμπεριλαμβανομένης και της τενοντίτιδας.
Μύθος Nο 4
Μπορείς να χάσεις βάρος μόνο με τη δίαιτα.
Όχι ακριβώς. Περισσότερο από το 90% των ανθρώπων που χάνουν βάρος με δίαιτα το παίρνουν πίσω. Η δίαιτα είναι προσωρινή στέρηση και σε καμιά περίπτωση δεν οδηγεί στην αλλαγή των διατροφικών σου συνηθειών. Υγιεινή διατροφή σημαίνει ανάπτυξη μια νέας αντίληψης για τον τρόπο ζωής γενικά. Το πραγματικό «μυστικό» για να χάσεις βάρος είναι η μέτρια άσκηση σε συνδυασμό με σωστή διατροφή.
Μύθος Nο 5
Αν δεν πονέσεις, δεν κερδίζεις τίποτα.
Αυτός ο μύθος καλλιεργείται συχνά και είναι πραγματικά καταστροφικός. Ο πόνος είναι το μήνυμα του σώματός σου ότι κάτι δεν πάει καλά. Αν αισθάνεσαι πραγματικό πόνο κατά τη διάρκεια μίας άσκησης, δεν πρέπει να τον παραβλέπεις. Πρέπει να επιβραδύνεις ή ακόμα και να σταματήσεις την άσκησή. Για να δυναμώσεις τους μύες σου και να αναπτύξεις αντοχή μπορεί να σου φανεί ότι υποβάλλεσαι σε ένα είδος ταλαιπωρίας, αλλά αυτό δεν είναι πόνος. Ο μύθος «χωρίς πόνο δεν κερδίζεις τίποτα» εμποδίζει σοβαρά την ανάπτυξη θετικής στάσης απέναντι στη δια βίου άσκηση για την υγεία.
Μύθος Nο 6
Η ζέστη συμβάλλει στην ταχύτερη θεραπεία των τραυματισμών.
Δεν είναι αλήθεια. Οι αθλητικοί τραυματισμοί, όπως π.χ. ένα τραυματισμένο γόνατο ή ένας στραμπουλιγμένος αστράγαλος πονάνε εξαιτίας εσωτερικής αιμορραγίας και πρηξίματος, που προκαλούνται πολύ συχνά από την υπερβολική επιβάρυνση. Για να μειώσεις τον πόνο και το πρήξιμο πρέπει να χρησιμοποιήσεις πάγο και όχι ζεστές κομπρέσες.
Μύθος Nο 7
Το δέσιμο ενός τραύματος εμποδίζει μεγαλύτερη ζημιά.
Μην το πιστεύεις. Το δέσιμο μπορεί να υποστηρίξει έναν αδύνατο αστράγαλο, αλλά δεν μπορείς να βασιστείς σε αυτό. Είναι περισσότερο προληπτικό παρά θεραπευτικό. Το δέσιμο είναι ουσιαστικά άχρηστο για ένα τραυματισμένα γόνατα. Αν νομίζεις ότι χρειάζεσαι επίδεση για να παίξεις, πιθανότατα δεν θα έπρεπε να παίζεις.
Μύθος Nο 8
Μια μεγάλη μπριζόλα είναι ένα εξαιρετικό γεύμα πριν από τον αγώνα, επειδή το κρέας δημιουργεί μυς.
Πρέπει να ξέρεις ότι το κρέας είναι φτωχή πηγή γρήγορης ενέργειας. Αυτή είναι η αλήθεια για όλες τις πρωτεΐνες. Το ιδανικό γεύμα πριν τους αγώνες είναι ένα γεύμα υδατανθράκων (ζυμαρικά, ολόκληρα δημητριακά, πατάτες και ψωμί). Οι υδατάνθρακες είναι η καλύτερη και πιο εύκολα χρησιμοποιούμενη μορφή ενέργειας. Η αλήθεια είναι, ότι η ενέργεια για τη σημερινή σου άσκησή προέρχεται από τις τροφές που έφαγες χθες.
Μύθος Nο 9
Η καλύτερη ώρα για άσκηση είναι νωρίς το πρωί.
Δεν είναι αλήθεια. Η καλύτερη ώρα είναι εκείνη που φαίνεται σε σένα καλύτερη και ταιριάζει στο πρόγραμμά σου. Σε μερικούς ανθρώπους αρέσει να ξεκινάνε τη μέρα τους με πρωινή γυμναστική, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι η άσκηση, μετά από το τέλος της δουλειάς, είναι ο καλύτερος τρόπος ψυχικής χαλάρωσης.
Μύθος Nο 10
Αν πίνεις νερό όταν γυμνάζεσαι, θα πάθεις κράμπες.
Ακριβώς το αντίθετο. Χρειάζεσαι νερό όταν γυμνάζεσαι -πριν, κατά τη διάρκεια και μετά. Όσο περισσότερο νερό πίνεις τόσο το καλύτερο! Αν δεν πίνεις αρκετό νερό - οι περισσότεροι από εμάς δεν πίνουμε - μπορεί να σε πονέσει το κεφάλι σου, ή μπορεί να αισθανθείς κούραση ή ακόμα να πάθεις και κράμπες, και να μην ξέρεις το γιατί. Η ανεπάρκεια του νερού είναι ο λόγος. Πιες, πιες, πιες!
Μύθος Nο 11
Η άσκηση του ίδιου μέρους του σώματος καθημερινά είναι ο γρηγορότερος τρόπος να αποκτήσεις δύναμη.
Η άσκηση του ίδιου μέρους του σώματος καθημερινά είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για να προκαλέσεις τραυματισμούς. Για να αποκτήσεις δύναμη, πρέπει να γυμνάσεις τους μυς σου με βάρη σωστά, εναλλάσσοντας την άσκηση με την ανάπαυση. Όταν το παρακάνεις με τα βάρη μπορεί να τραυματιστείς σοβαρά. Αν δεν ξέρεις τι κάνεις, ζήτησε βοήθεια.
Μύθος Nο 12
Οι γυναίκες που σηκώνουν βάρη θα αναπτύξουν «ογκώδεις» μυς.
Λάθος και πάλι. Αυτούς τους «ογκώδεις» μύες, που συχνά τους συσχετίζουμε με τους μπόντυ μπίλντερς είναι το αποτέλεσμα ανδρικών ορμονών. Οι γυναίκες δεν έχουν αρκετές από αυτές τις ορμόνες και φυσιολογικά δεν μπορούν να αποκτήσουν «ογκώδεις» μυς. Για τις γυναίκες, η άσκηση δύναμης είναι ένας υπέροχος τρόπος να δυναμώσουν και γενικά να αποκτήσουν σφικτό σώμα με αρμονική διάπλαση.
Σίγουρα έχεις γνωρίσει κάποιον να κάνει το σοφό για τη φυσική κατάσταση. Πρέπει να ξέρεις ότι πολλά από αυτά που σου λένε είναι απλά «μύθοι» και δεν πρέπει να επηρεάζουν την προσπάθειά σου. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να εξηγήσουμε αυτούς τους μύθους και να αποκαλύψουμε την αλήθεια, που ενδεχομένως κρύβουν…
Οι μύθοι που μπορεί να ακούσετε συχνότερα είναι οι εξής:
Μύθος Nο 1
Το τρέξιμο είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποκτήσεις φυσική κατάσταση.
Ξέχασέ το. Δεν υπάρχει ιδανικός τρόπος για να αποκτήσεις φυσική κατάσταση. Πρέπει να κάνεις αυτό που σου αρέσει, γιατί διαφορετικά θα βρεις ένα λόγο να παραιτηθείς. Η απόκτηση φυσικής κατάστασης (σωματικής και πνευματικής) είναι μια διαδικασία που χρειάζεται χρόνο και υπομονή, ανταμείβεσαι όμως καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της πορείας. Η αναζήτηση γρήγορης επιτυχίας – χάσιμο 5 κιλών σε 10 μέρες! – έχει ανεπιθύμητα αποτελέσματα.
Μύθος Nο 2
Αν δεν γυμνάζεσαι μία ώρα την ημέρα, πέντε φορές την εβδομάδα, δεν θα πετύχεις τίποτα.
Μην πιστεύεις αυτήν την άποψη. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν σημαντικά οφέλη από την λίγη καθημερινή άσκηση. Μελέτες έδειξαν ότι περπάτημα μισής ώρας, τρεις ή περισσότερες φορές την εβδομάδα, μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού, χαμηλώνει την αρτηριακή πίεση, προκαλεί ψυχική χαλάρωση και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.
Μύθος Nο 3
Η προθέρμανση πριν από την άσκηση δεν είναι απαραίτητη αν είσαι προσεκτικός.
Λάθος! Οι ήπιες διατάσεις των μυών πριν και μετά την άσκηση είναι η καλύτερη άμυνα απέναντι σε πολλούς επώδυνους τραυματισμούς, συμπεριλαμβανομένης και της τενοντίτιδας.
Μύθος Nο 4
Μπορείς να χάσεις βάρος μόνο με τη δίαιτα.
Όχι ακριβώς. Περισσότερο από το 90% των ανθρώπων που χάνουν βάρος με δίαιτα το παίρνουν πίσω. Η δίαιτα είναι προσωρινή στέρηση και σε καμιά περίπτωση δεν οδηγεί στην αλλαγή των διατροφικών σου συνηθειών. Υγιεινή διατροφή σημαίνει ανάπτυξη μια νέας αντίληψης για τον τρόπο ζωής γενικά. Το πραγματικό «μυστικό» για να χάσεις βάρος είναι η μέτρια άσκηση σε συνδυασμό με σωστή διατροφή.
Μύθος Nο 5
Αν δεν πονέσεις, δεν κερδίζεις τίποτα.
Αυτός ο μύθος καλλιεργείται συχνά και είναι πραγματικά καταστροφικός. Ο πόνος είναι το μήνυμα του σώματός σου ότι κάτι δεν πάει καλά. Αν αισθάνεσαι πραγματικό πόνο κατά τη διάρκεια μίας άσκησης, δεν πρέπει να τον παραβλέπεις. Πρέπει να επιβραδύνεις ή ακόμα και να σταματήσεις την άσκησή. Για να δυναμώσεις τους μύες σου και να αναπτύξεις αντοχή μπορεί να σου φανεί ότι υποβάλλεσαι σε ένα είδος ταλαιπωρίας, αλλά αυτό δεν είναι πόνος. Ο μύθος «χωρίς πόνο δεν κερδίζεις τίποτα» εμποδίζει σοβαρά την ανάπτυξη θετικής στάσης απέναντι στη δια βίου άσκηση για την υγεία.
Μύθος Nο 6
Η ζέστη συμβάλλει στην ταχύτερη θεραπεία των τραυματισμών.
Δεν είναι αλήθεια. Οι αθλητικοί τραυματισμοί, όπως π.χ. ένα τραυματισμένο γόνατο ή ένας στραμπουλιγμένος αστράγαλος πονάνε εξαιτίας εσωτερικής αιμορραγίας και πρηξίματος, που προκαλούνται πολύ συχνά από την υπερβολική επιβάρυνση. Για να μειώσεις τον πόνο και το πρήξιμο πρέπει να χρησιμοποιήσεις πάγο και όχι ζεστές κομπρέσες.
Μύθος Nο 7
Το δέσιμο ενός τραύματος εμποδίζει μεγαλύτερη ζημιά.
Μην το πιστεύεις. Το δέσιμο μπορεί να υποστηρίξει έναν αδύνατο αστράγαλο, αλλά δεν μπορείς να βασιστείς σε αυτό. Είναι περισσότερο προληπτικό παρά θεραπευτικό. Το δέσιμο είναι ουσιαστικά άχρηστο για ένα τραυματισμένα γόνατα. Αν νομίζεις ότι χρειάζεσαι επίδεση για να παίξεις, πιθανότατα δεν θα έπρεπε να παίζεις.
Μύθος Nο 8
Μια μεγάλη μπριζόλα είναι ένα εξαιρετικό γεύμα πριν από τον αγώνα, επειδή το κρέας δημιουργεί μυς.
Πρέπει να ξέρεις ότι το κρέας είναι φτωχή πηγή γρήγορης ενέργειας. Αυτή είναι η αλήθεια για όλες τις πρωτεΐνες. Το ιδανικό γεύμα πριν τους αγώνες είναι ένα γεύμα υδατανθράκων (ζυμαρικά, ολόκληρα δημητριακά, πατάτες και ψωμί). Οι υδατάνθρακες είναι η καλύτερη και πιο εύκολα χρησιμοποιούμενη μορφή ενέργειας. Η αλήθεια είναι, ότι η ενέργεια για τη σημερινή σου άσκησή προέρχεται από τις τροφές που έφαγες χθες.
Μύθος Nο 9
Η καλύτερη ώρα για άσκηση είναι νωρίς το πρωί.
Δεν είναι αλήθεια. Η καλύτερη ώρα είναι εκείνη που φαίνεται σε σένα καλύτερη και ταιριάζει στο πρόγραμμά σου. Σε μερικούς ανθρώπους αρέσει να ξεκινάνε τη μέρα τους με πρωινή γυμναστική, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι η άσκηση, μετά από το τέλος της δουλειάς, είναι ο καλύτερος τρόπος ψυχικής χαλάρωσης.
Μύθος Nο 10
Αν πίνεις νερό όταν γυμνάζεσαι, θα πάθεις κράμπες.
Ακριβώς το αντίθετο. Χρειάζεσαι νερό όταν γυμνάζεσαι -πριν, κατά τη διάρκεια και μετά. Όσο περισσότερο νερό πίνεις τόσο το καλύτερο! Αν δεν πίνεις αρκετό νερό - οι περισσότεροι από εμάς δεν πίνουμε - μπορεί να σε πονέσει το κεφάλι σου, ή μπορεί να αισθανθείς κούραση ή ακόμα να πάθεις και κράμπες, και να μην ξέρεις το γιατί. Η ανεπάρκεια του νερού είναι ο λόγος. Πιες, πιες, πιες!
Μύθος Nο 11
Η άσκηση του ίδιου μέρους του σώματος καθημερινά είναι ο γρηγορότερος τρόπος να αποκτήσεις δύναμη.
Η άσκηση του ίδιου μέρους του σώματος καθημερινά είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για να προκαλέσεις τραυματισμούς. Για να αποκτήσεις δύναμη, πρέπει να γυμνάσεις τους μυς σου με βάρη σωστά, εναλλάσσοντας την άσκηση με την ανάπαυση. Όταν το παρακάνεις με τα βάρη μπορεί να τραυματιστείς σοβαρά. Αν δεν ξέρεις τι κάνεις, ζήτησε βοήθεια.
Μύθος Nο 12
Οι γυναίκες που σηκώνουν βάρη θα αναπτύξουν «ογκώδεις» μυς.
Λάθος και πάλι. Αυτούς τους «ογκώδεις» μύες, που συχνά τους συσχετίζουμε με τους μπόντυ μπίλντερς είναι το αποτέλεσμα ανδρικών ορμονών. Οι γυναίκες δεν έχουν αρκετές από αυτές τις ορμόνες και φυσιολογικά δεν μπορούν να αποκτήσουν «ογκώδεις» μυς. Για τις γυναίκες, η άσκηση δύναμης είναι ένας υπέροχος τρόπος να δυναμώσουν και γενικά να αποκτήσουν σφικτό σώμα με αρμονική διάπλαση.
Ισοτητα σου λεει μετα...
.....Για να κάνεις ευτυχισμένη μια γυναίκα αρκεί να είσαι:
1. φίλος
2. σύντροφος
3. εραστής
4. αδελφός
5. πατέρας
6. δάσκαλος
7. εκπαιδευτής
8.. μάγειρας
9. μαραγκός
10. υδραυλικός
11. μηχανικός
12. διακοσμητής εσωτερικών χώρων
13. στιλίστας
14. σεξολόγος
15. γυναικολόγος/μαιευτήρας
16. ψυχολόγος
18. ψυχίατρος
19. θεραπευτής
20. τολμηρός
21. τακτικός
22. καλός πατέρας
23. πολύ καθαρός
24. συμπαθητικός
25. αθλητικός
26.. στοργικός
27. προσεκτικός
28. ιππότης
29. έξυπνος
30. οραματιστής
31. δημιουργικός
32. γλυκός
33. δυνατός
34. κατανοητικός
35. ανεκτικός
36. ευσυνείδητος
37. φιλόδοξος
38. ικανός
39.. θαρραλέος
40. αποφασιστικός
41.. έμπιστος
42. γεμάτος σεβασμό
43. παθιασμένος
44. αβρόφρων
45. πολύ πλούσιος
46. να αγαπάς τις αγορές
47. να μη ν γκρινιάζεις
48. να μην της είσαι βάρος
49. να μην κοιτάζεις άλλες Ταυτόχρονα θα πρέπει να προσέξεις πολύ να
50. μην είσαι ζηλιάρης αλλά ούτε και αδιάφορος
51. να τα πηγαίνεις καλά με την οικογένειά της αλλά να μην αφιερώνεις στην τελευταία περισσότερο χρόνο απ' ό,τι σε αυτή.
52. να της αφήνεις το ν χώρο της αλλά να δείχνεις ανήσυχος για το πού πηγαίνει. Είναι επίσης πάρα πολύ σημαντικό:
53. να μην ξεχνάς ημερομηνίες: -επετείων (γάμου, αρραβώνων, πρώτης συνάντησης...) -πτυχίου (αν υπάρχει) -ονομαστικής εορτής (αν υπάρχει) -τελευταίας περιόδου Δυστυχώς ακόμη κι αν ανταποκρίνεσαι πλήρως στις παραπάνω απαιτήσεις, κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί 100% πως θα την κάνεις ευτυχισμένη, διότι μπορεί να αισθανθεί φυλακισμένη σε ένα βίο αποπνικτικής τελειότητας από τον οποίο να θελήσει να απελευθερωθεί δραπετεύοντας με το πρώτο κωλόπαιδο που θα παρουσιασθεί μπροστά της. Ίσως γι' αυτό ο Θεός (μεγάλη η Χάρη Του) είπε: 'αγάπα την' αλλά δεν είπε 'κατανόησέ την '.
Πώς θα κάνεις ευτυχισμένο ένaν άνδρα:
1. κάθισέ του.
2. μη του τα πρήζεις
1. φίλος
2. σύντροφος
3. εραστής
4. αδελφός
5. πατέρας
6. δάσκαλος
7. εκπαιδευτής
8.. μάγειρας
9. μαραγκός
10. υδραυλικός
11. μηχανικός
12. διακοσμητής εσωτερικών χώρων
13. στιλίστας
14. σεξολόγος
15. γυναικολόγος/μαιευτήρας
16. ψυχολόγος
18. ψυχίατρος
19. θεραπευτής
20. τολμηρός
21. τακτικός
22. καλός πατέρας
23. πολύ καθαρός
24. συμπαθητικός
25. αθλητικός
26.. στοργικός
27. προσεκτικός
28. ιππότης
29. έξυπνος
30. οραματιστής
31. δημιουργικός
32. γλυκός
33. δυνατός
34. κατανοητικός
35. ανεκτικός
36. ευσυνείδητος
37. φιλόδοξος
38. ικανός
39.. θαρραλέος
40. αποφασιστικός
41.. έμπιστος
42. γεμάτος σεβασμό
43. παθιασμένος
44. αβρόφρων
45. πολύ πλούσιος
46. να αγαπάς τις αγορές
47. να μη ν γκρινιάζεις
48. να μην της είσαι βάρος
49. να μην κοιτάζεις άλλες Ταυτόχρονα θα πρέπει να προσέξεις πολύ να
50. μην είσαι ζηλιάρης αλλά ούτε και αδιάφορος
51. να τα πηγαίνεις καλά με την οικογένειά της αλλά να μην αφιερώνεις στην τελευταία περισσότερο χρόνο απ' ό,τι σε αυτή.
52. να της αφήνεις το ν χώρο της αλλά να δείχνεις ανήσυχος για το πού πηγαίνει. Είναι επίσης πάρα πολύ σημαντικό:
53. να μην ξεχνάς ημερομηνίες: -επετείων (γάμου, αρραβώνων, πρώτης συνάντησης...) -πτυχίου (αν υπάρχει) -ονομαστικής εορτής (αν υπάρχει) -τελευταίας περιόδου Δυστυχώς ακόμη κι αν ανταποκρίνεσαι πλήρως στις παραπάνω απαιτήσεις, κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί 100% πως θα την κάνεις ευτυχισμένη, διότι μπορεί να αισθανθεί φυλακισμένη σε ένα βίο αποπνικτικής τελειότητας από τον οποίο να θελήσει να απελευθερωθεί δραπετεύοντας με το πρώτο κωλόπαιδο που θα παρουσιασθεί μπροστά της. Ίσως γι' αυτό ο Θεός (μεγάλη η Χάρη Του) είπε: 'αγάπα την' αλλά δεν είπε 'κατανόησέ την '.
Πώς θα κάνεις ευτυχισμένο ένaν άνδρα:
1. κάθισέ του.
2. μη του τα πρήζεις
H εικονα του "εγω" μας... και οι ¨σημαντικοι αλλοι"...
Πολλές φορές πιστεύουμε ότι δεν είμαστε ικανοί να κάνουμε κάποια πράγματα που θα θέλαμε, είτε γιατί τα δοκιμάσαμε κάποια στιγμή και αποτύχαμε, είτε γιατί δεν εμπιστευόμαστε αρκετά τον εαυτό μας, ώστε να τολμήσουμε. Άλλες φορές πάλι νιώθουμε άσχημα ακόμα και όταν κάποιος μας κάνει ένα κομπλιμέντο ή εκφράσει ένα θετικό σχόλιο για μας, γιατί πιστεύουμε ότι δεν το αξίζουμε. Όλοι μας δηλαδή έχουμε διαμορφώσει μια εικόνα για τον εαυτό μας και για κάποια πράγματα θεωρούμε ότι είμαστε καλοί ενώ για άλλα πιστεύουμε ότι δεν τα καταφέρνουμε και τόσο.
Συνήθως υπάρχει η άποψη ότι η επικοινωνία εφήβων – ενηλίκων είναι ιδιαίτερα δύσκολη, υπονοώντας με αυτό ότι μεταξύ εφήβων ή μεταξύ ενηλίκων η επικοινωνία είναι ευκολότερη. Είτε όμως είμαστε έφηβοι είτε είμαστε ενήλικες νιώθουμε αλήθεια πάντα ασφαλείς να πούμε αυτό που νιώθουμε? Να εκφράσουμε και να «εκθέσουμε» τον εαυτό μας? Νιώθουμε πάντα διαθέσιμοι να ακούσουμε και να κατανοήσουμε τον άλλον? Νιώθουμε ότι οι άλλοι, έστω και αν είναι οι κολλητοί μας φίλοι, μπορούν να μας καταλάβουν ή μερικές φορές, ακόμα και παράλογα θα έλεγε κανείς, φοβόμαστε ότι θα γελάσουν μαζί μας? Κατά πόσο οι αγωνίες μας, οι φόβοι μας, η αίσθηση μερικές φορές ότι δεν είμαστε αρκετά καλοί μας δυσκολεύουν στο να επικοινωνήσουμε με τους άλλους? Πόσο συχνά απομακρυνόμαστε από τους άλλους, «καταδικάζοντας» πολλές φορές εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας στη μοναξιά?
Πολλές φορές όταν ένας αγαπημένος μας άνθρωπος, φίλος, συγγενής, γνωστός μας μιλάει για μια δυσκολία του ή για κάτι άσχημο που του συμβαίνει, νιώθουμε αμήχανα και δεν ξέρουμε πώς να του απαντήσουμε. Θα θέλαμε να πούμε κάτι και να τον κάνουμε πάλι χαρούμενο. Πολλές φορές είναι σαν να ζητάμε από τον εαυτό μας να κάνει ένα θαύμα και να εξαφανίσει τη στεναχώρια ή τη δυσκολία από τον αγαπημένο μας άνθρωπο. Έτσι, όταν κάποιος μας λέει κάτι στενάχωρο, λέμε «μη στεναχωριέσαι», «μην το σκέφτεσαι», «θα περάσει», κλπ. Χωρίς να το καταλαβαίνουμε αφήνουμε τον άλλο μόνο του. Αυτό που νιώθει είναι ότι δεν μπορούμε να τον καταλάβουμε, ότι δεν νιώθουμε τη στεναχώρια του. Ίσως μας φαίνεται λίγο, το να τον ακούσουμε απλώς. Τις περισσότερες φορές ίσως δεν χρειάζεται να μιλήσει κανείς. Αρκεί «να ακούσει» τον άλλο. Μπερδευόμαστε, αφού όλοι και όλα γύρω ας είναι επικεντρωμένα στο να «κάνουμε» και όχι στο να είμαστε «ανοικτοί και διαθέσιμοι» απέναντι στον άλλο.
Άλλες φορές εμείς οι ίδιοι δεν λέμε, δεν εκφράζουμε, μια δυσκολία που αντιμετωπίζουμε από φόβο μήπως μας κοροϊδέψουν οι άλλοι, μήπως δεν μας καταλάβουν, μήπως μας θεωρήσουν δειλούς, ευαίσθητους και αδύναμους. Έτσι όμως δεν δίνουμε την ευκαιρία στους φίλους να βρεθούν κοντά μας και να επικοινωνήσουμε, και αυτοκαταδικαζόμαστε σε μια αίσθηση μοναξιάς. Ακόμη και στα άτομα που συμπαθούμε φοβόμαστε να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε και πολύ συχνά άλλο νιώθουμε και άλλο δείχνουμε στους άλλους.
Συνήθως υπάρχει η άποψη ότι η επικοινωνία εφήβων – ενηλίκων είναι ιδιαίτερα δύσκολη, υπονοώντας με αυτό ότι μεταξύ εφήβων ή μεταξύ ενηλίκων η επικοινωνία είναι ευκολότερη. Είτε όμως είμαστε έφηβοι είτε είμαστε ενήλικες νιώθουμε αλήθεια πάντα ασφαλείς να πούμε αυτό που νιώθουμε? Να εκφράσουμε και να «εκθέσουμε» τον εαυτό μας? Νιώθουμε πάντα διαθέσιμοι να ακούσουμε και να κατανοήσουμε τον άλλον? Νιώθουμε ότι οι άλλοι, έστω και αν είναι οι κολλητοί μας φίλοι, μπορούν να μας καταλάβουν ή μερικές φορές, ακόμα και παράλογα θα έλεγε κανείς, φοβόμαστε ότι θα γελάσουν μαζί μας? Κατά πόσο οι αγωνίες μας, οι φόβοι μας, η αίσθηση μερικές φορές ότι δεν είμαστε αρκετά καλοί μας δυσκολεύουν στο να επικοινωνήσουμε με τους άλλους? Πόσο συχνά απομακρυνόμαστε από τους άλλους, «καταδικάζοντας» πολλές φορές εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας στη μοναξιά?
Πολλές φορές όταν ένας αγαπημένος μας άνθρωπος, φίλος, συγγενής, γνωστός μας μιλάει για μια δυσκολία του ή για κάτι άσχημο που του συμβαίνει, νιώθουμε αμήχανα και δεν ξέρουμε πώς να του απαντήσουμε. Θα θέλαμε να πούμε κάτι και να τον κάνουμε πάλι χαρούμενο. Πολλές φορές είναι σαν να ζητάμε από τον εαυτό μας να κάνει ένα θαύμα και να εξαφανίσει τη στεναχώρια ή τη δυσκολία από τον αγαπημένο μας άνθρωπο. Έτσι, όταν κάποιος μας λέει κάτι στενάχωρο, λέμε «μη στεναχωριέσαι», «μην το σκέφτεσαι», «θα περάσει», κλπ. Χωρίς να το καταλαβαίνουμε αφήνουμε τον άλλο μόνο του. Αυτό που νιώθει είναι ότι δεν μπορούμε να τον καταλάβουμε, ότι δεν νιώθουμε τη στεναχώρια του. Ίσως μας φαίνεται λίγο, το να τον ακούσουμε απλώς. Τις περισσότερες φορές ίσως δεν χρειάζεται να μιλήσει κανείς. Αρκεί «να ακούσει» τον άλλο. Μπερδευόμαστε, αφού όλοι και όλα γύρω ας είναι επικεντρωμένα στο να «κάνουμε» και όχι στο να είμαστε «ανοικτοί και διαθέσιμοι» απέναντι στον άλλο.
Άλλες φορές εμείς οι ίδιοι δεν λέμε, δεν εκφράζουμε, μια δυσκολία που αντιμετωπίζουμε από φόβο μήπως μας κοροϊδέψουν οι άλλοι, μήπως δεν μας καταλάβουν, μήπως μας θεωρήσουν δειλούς, ευαίσθητους και αδύναμους. Έτσι όμως δεν δίνουμε την ευκαιρία στους φίλους να βρεθούν κοντά μας και να επικοινωνήσουμε, και αυτοκαταδικαζόμαστε σε μια αίσθηση μοναξιάς. Ακόμη και στα άτομα που συμπαθούμε φοβόμαστε να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε και πολύ συχνά άλλο νιώθουμε και άλλο δείχνουμε στους άλλους.
Eτσι επειδη μου αρεσει πολυ...
ΝΑ ΛΕΣ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΝΙΩΘΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ!
ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ,ΕΙΤΕ ΝΕΟΣ ΕΙΤΕ ΓΕΡΟΣ,ΣΗΜΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΕΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ.ΓΙ`ΑΥΤΟ ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΑΛΛΟ,ΚΑΝ`ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΕΡΘΕΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕΙΣ ΣΙΓΟΥΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΡΗΚΕΣ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ,ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ,ΕΝΑ ΦΙΛΙ.ΚΡΑΤΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ,ΠΕΣ ΤΟΥΣ ΨΙΘΥΡΙΣΤΑ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΟΥΣ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ,ΑΓΑΠΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΦΕΡΣΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΛΑ,ΒΡΕΣ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣ ΣΥΓΝΩΜΗ.ΔΕΙΞΕ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!"Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι'αυτό που αξίζουν, αλλά γι'αυτό που σημαίνουν.Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως.Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν.Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι.Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ'έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ'αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ'έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ'αγκάλιαζα και θα σού 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου,θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά.Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.Gabriel Garcia MarquezΟ Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες (ισπ. Gabriel José García Márquez) είναι σπουδαίος Κολομβιανός συγγραφέας, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας.περιοδικά.
ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ,ΕΙΤΕ ΝΕΟΣ ΕΙΤΕ ΓΕΡΟΣ,ΣΗΜΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΕΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ.ΓΙ`ΑΥΤΟ ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΑΛΛΟ,ΚΑΝ`ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΕΡΘΕΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕΙΣ ΣΙΓΟΥΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΡΗΚΕΣ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ,ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ,ΕΝΑ ΦΙΛΙ.ΚΡΑΤΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ,ΠΕΣ ΤΟΥΣ ΨΙΘΥΡΙΣΤΑ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΟΥΣ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ,ΑΓΑΠΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΦΕΡΣΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΛΑ,ΒΡΕΣ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣ ΣΥΓΝΩΜΗ.ΔΕΙΞΕ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!"Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι'αυτό που αξίζουν, αλλά γι'αυτό που σημαίνουν.Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως.Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν.Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι.Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ'έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ'αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ'έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ'αγκάλιαζα και θα σού 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου,θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά.Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.Gabriel Garcia MarquezΟ Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες (ισπ. Gabriel José García Márquez) είναι σπουδαίος Κολομβιανός συγγραφέας, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας.περιοδικά.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
Αναρτήσεις
