Υπάρχει ένα μέρος του εαυτού μας που θα θελε να ξαναγεννηθεί, να γίνει κάτι παραπάνω απ αυτό που είναι και να αγαπηθεί χωρίς όρια. Αυτό συμβαίνει όταν έχουμε ξεχάσει ένα μικρό κομμάτι που υπάρχει μέσα μας απ την πρώτη μας ανάσα κ είναι αυτό της ευγνωμοσύνης, για όλα όσα μας χαρίστηκαν απλόχερα, όσο μικρά κ αν φαντάζουν στα μάτια μας.."

Σάββατο 20 Μαρτίου 2010

Φύγαμε!

Έχει ανθίσει στην αυλή μου η λεμονιά.
Κι ένα σωρό αγριοπούλια πίνουν νερό από τη χούφτα της ψυχής μου.

Ψιτ! Πάμε για ένα ποτό:

Μου κάνει νόημα η ζωή.

Φύγαμε!
Φύγαμε! Της απαντώ.
Και τρέχω να φορέσω τα καλά μου...

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Που εισαι ΖΩΗ, ενα Βacardi κολα στον κυριο. Κερνα τον ειναι και ωραιος αντρας... χιχιχιχι

Ανώνυμος είπε...

Oυπςςςςς!!! Προσωπικα δεδομενα! Μαλιστα! Οντως με ξερεις... χαχαχα