Θυμήσου δάσκαλε
Θυμήσου γιατί έγινες δάσκαλος. Γιατί στα 18 σου διάλεξες αυτόν τον δρόμο
Θυμήσου, δάσκαλε, όλα όσα ξέρεις καλύτερα από μένα. Όλα όσα η ζωή, η ρουτίνα, η μιζέρια συνωμοτούν να ξεχάσεις.
Θυμήσου το χαμόγελο. Κανένα παιδί δεν μπορεί να αντισταθεί σ ένα χαμόγελο Μην μπαίνεις στην τάξη με μούτρα. Ναι , έχεις και συ προβλήματα. Ο άνθρωπος σου , ο σπιτονοικοκύρης σου, η πεθερά σου. Έχεις δίκιο. Όμως το δίκιο σου μην το ξεσπάς στο παιδί. Δεν φταίει το παιδί.
Θυμήσου τα μπράβο. Πες το με την καρδία σου ένα μπράβο μπορεί να είναι πιο καλό από όλα τα" διδακτέα "μαζί.
Επίσης άλλο "κάνω παρατήρηση" κι άλλο" ξεφτιλίζω" . Ποτέ μην ξεφτιλίζεις ένα παιδί μπροστά στους συμμαθητές του. Ποτέ μην ειρωνεύεσαι, μην σαρκάζεις, μην γελοιοποιείς εκ του ασφαλούς κάποιον που δεν μπορεί να σου απαντήσει. Είσαι μεγάλος, είσαι ετοιμόλογος, είσαι από θέση ισχύος. Μη χρησιμοποιείς αυτά τα όπλα. Ποτέ. Πάνω από μαθήματα, πάνω από οτιδήποτε, το σημαντικότερο για ένα παιδί είναι η αξιοπρέπεια του μπροστά στους συμμαθητές του.
Έχεις στα χεριά σου ένα κάκιστο βιβλίο. Καλείσαι να το διδάξεις. Ξέχνα το . Όσο μπορείς. Ξέχνα το και θυμήσου την ουσία. Η ουσία περνά στα παιδιά
Άνθρωπος είσαι, κάποιους μαθητές σου τους γουστάρεις περισσότερο από κάποιους άλλους. Μην το δείχνεις. Το ξέρω , δεν προφταίνεις, είσαι κουρασμένος, έχεις να διορθώσεις και πενήντα ανορθόγραφες εκθέσεις-αλλα ψαξτο καλύτερα. Μπορεί το σπαστικό με τα γυαλακια στο πίσω θρανίο, που μοιάζει να αδιαφορεί να είναι απλά ντροπαλό. Πιο ανασφαλές..
Τα παιδιά έχουν ελαττώματα Το ίδιο και συ. Η διαφορά είναι ότι εσύ είσαι ενήλικας.
Τα παιδιά βαριούνται στο μάθημα. Θα ήθελαν να είναι οπουδήποτε αλλού εκτός από μια αίθουσα φουλ στα ημίτονα και στους Βουλγαροκτονους. Το ίδιο και συ. Η διαφορά είναι το ότι εσύ είσαι ενήλικας....
Τα παιδιά δεν έχουν μόνο υποχρεώσεις . Έχουν και δικαιώματα. Άσχετο αν εμείς οι μεγάλοι, επειδή δεν μας συμφέρει, φροντίζουμε επιμελώς να τους υποκρύπτουμε το γεγονός.
Και τελικα, φιλε δασκαλε
Τα παιδιά θέλουν να σε γνωρίσουν . Τα παιδιά ΘΕΛΟΥΝ να σε αγαπήσουν. Μπορείς να τα βοηθήσεις, να σταθείς δίπλα τους. Μπορείς να δώσεις σχήμα στο παρόν, το μέλλον τους, στη ζωή τους ολόκληρη. Φτάνει να τους δώσεις μια ευκαιρία.
Να τους απλώσεις το χέρι. Φτάνει να θυμηθείς γιατί έγινες δάσκαλος , δάσκαλε.
Εσύ Δάσκαλε είσαι αυτός που είσαι μέσα στο λάκκο των λεόντων να παλέψεις, με βιβλία που μπερδεύουν ακόμα και σένα τον ίδιο όχι μόνο τα παιδιά , με συνθήκες που κάθε άλλο παρά μπορούν να σου αφήσουν το περιθώριο να θυμάσαι ,με τραγικές ελλείψεις σε αίθουσες και προσωπικό με όλα αυτά που πνίγουν τις καλές σου διαθέσεις.
Γι αυτό είμαι ευγνώμων δάσκαλε που θυμάσαι, που παλεύεις
και που δεν το βάζεις κάτω σαν ένας Δον Κιχώτης, που μοιάζει να παλεύει με το ανέφικτο αλλά συνεχίζει
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ Σε όλους δάσκαλους καθηγητές μαθητές και σπουδαστές
Και μην ξεχνάτε…. Η γνώση είναι δύναμη γι αυτό κρατήστε την γερά στα χέρια σας καθώς το μέλλον μας από εσάς εξαρτάται.
Υπάρχει ένα μέρος του εαυτού μας που θα θελε να ξαναγεννηθεί, να γίνει κάτι παραπάνω απ αυτό που είναι και να αγαπηθεί χωρίς όρια. Αυτό συμβαίνει όταν έχουμε ξεχάσει ένα μικρό κομμάτι που υπάρχει μέσα μας απ την πρώτη μας ανάσα κ είναι αυτό της ευγνωμοσύνης, για όλα όσα μας χαρίστηκαν απλόχερα, όσο μικρά κ αν φαντάζουν στα μάτια μας.."
Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου